جان من است او.....

یعنی من کی اینقدر وابسته ات شدم که توی میدون فردوسی وقتی منو سوار ماشین کردی تا برم خونه خاله، و خودت برگشتی شرکت که به کارهات برسی، من تا نصف راه مثل بچه ها شر شر اشک بریزم ! 

چرا تو اینقدر خوبی که من هر بار میام در مورد شرایطمون عاقلانه و منطقی فکر کنم و تصمیم بگیرم، دلم بهم اجازه نده . اونقدر خوبی که نمیتونم ازت دل بکنم. اونقدر خوبی که هر روز بیشتر از روز قبل نگرانت میشم.

تو اینقدر انسان بزرگی بودی و من نمیدونستم! بعضی کارها و رفتارهاتو که میبینم، با خودم فکر میکنم که تو چقدر بیشتر از من به خدا نزدیکی. 

عزیزم ازت ممنونم به خاطر همه چیز.